Przy wyjściu z biura musiałem jeszcze wejść do niej, bo potrzebowałem jej wizytówki. Wiadomo, numer telefonu, żeby mieć z nią jakiś kontakt. Jak wszedłem do niej, to zastałem ją praktycznie tak jak wychodziliśmy. Siedziała przy biurku i widać było, że wędrowała gdzieś bardzo daleko myślami. Chwilę stałem w drzwiach. Musiałem ją poobserwować. Słuchaj chciałem Twoją wizytówkę- zacząłem. Ale Weronika, chyba nie za bardzo wiedziała, czego ja tak właściwie od niej chcę. Dopiero jak drugi raz powtórzyłem, to dostałem tą wizytówkę. I w sumie wcale nie chciałem, ale musiałem się wycofać, bo po prostu nie wiedziałem co mam powiedzieć.

Chyba potrzebowała czasu na jakąkolwiek rozmowę. Później zadzwonił do mnie Marcin i powiedział, że Kacha najpierw jemu zrobiła awanturę, a później Weroniki mało z drzwiami nie wyniosła. Wyzywała ją od najgorszych, tylko, że to nie ona o tym decydowała. Ona nawet nie wiedziała, że zostanie awansowana. A ja całą drogę do domu miałem przed oczyma zamyśloną twarz Weroniki.